De pagina wordt geladen...
Van Oirschot & Van Ginhoven: 175 jaar fietshistorie voortzetten
Zijn vader kon bij wijze van spreken nog geen band plakken, maar toch zit sleutelen aan fietsen Erik van Ginhoven in het bloed. Als veertienjarige jongen stond hij te popelen om bij fietsenzaak Van Oirschot in Riel aan de slag te gaan. Nu, vijfentwintig jaar later, staat hij zelf aan het roer van het 175 jaar oude Van Oirschot & Van Ginhoven. Hoe verliep de overname van dit historische familiebedrijf?
De locatie van de moderne fietsenzaak is prachtig, aan een ruim opgezet plein midden in het dorp. “Daar zijn we zeker blij mee”, begint Erik. “Enkele jaren geleden is het pand grondig verbouwd en helemaal toekomstbestendig gemaakt.”
Die toekomstbestendige plek kent een lange geschiedenis, want het bedrijf wordt al in 1850 opgericht door Hendrik van Oirschot, oorspronkelijk als smederij. De zaak wordt uitgebreid met een winkel met ijzerwaren en in de jaren veertig komt daar fietsenverkoop bij. Vijfde generatie Frank van Oirschot leidt jarenlang de onderneming, maar heeft geen opvolging. Hij kent nog wel een oud-medewerker, die inmiddels zijn eigen bedrijf heeft: Erik.
Erik legt uit: “In 2000 ben ik bij Van Oirschot begonnen als monteur. Ondernemen leek me interessant en in 2007 ben ik mijn eigen reparatiebedrijfje begonnen, vanuit mijn ouderlijk huis in Tilburg. Dat heb ik vijf jaar gedaan. Toen klopte Frank aan: met het oog op de toekomst vroeg hij of ik erbij wilde komen, om het uiteindelijk over te nemen. Ik zag het als een mooie kans en in 2012 ben ik mede-eigenaar geworden, via een inkoopregeling. De waarde van de onderneming die ik op dat moment had, was mijn inbreng.
“Het hebben van een compagnon is soms een vloek en een zegen tegelijkertijd”Erik van Ginhoven
Het leuke was overigens dat ik ook mijn eigen klantenkring gedeeltelijk meenam naar Riel. Ik werd direct voor de helft eigenaar van Van Oirschot, maar de betaling van de goodwill hebben we over vijf jaar verspreid. Zo ben ik het bedrijf in gegroeid.”
Klankbord
Elf jaar werkten de twee samen, tot Frank in 2023 afscheid nam. “De samenwerking verliep goed, maar was ook niet altijd makkelijk. Frank zwaaide de scepter en er was niet altijd ruimte voor mijn ideeën en visie. Aan de andere kant is het ook fijn dat je met zijn tweeën kunt overleggen; er is altijd een klankbord. Je hoeft keuzes niet in je eentje te maken. In die zin is een compagnon of vennoot soms een vloek en een zegen tegelijk.”
Nu kan hij samen met zijn vrouw Anne overleggen, die ook een dag per week in de zaak werkt. “Samen kijken we naar nieuwe plannen, waarbij ik ook medewerkers om inbreng vraag. We zijn met het gehele team op cursus geweest bij Paul Wagenaar, adviseur werkgeverschap bij OOMT. Wat doen we nu, en waar willen we naar toe? Zo’n cursus werkt verhelderend.”
Een frisse blik uit een andere branche kan ook helpen. “Ik bespreek regelmatig zakelijke kwesties met een voormalig horeca-ondernemer, die mij dan adviseert. Ik was op zoek naar iemand die kon helpen met social media, en dankzij zijn netwerk kon vrij snel een dame bij ons aan de slag voor een ochtend in de week. Zij maakt een contentkalender en plant iedere week vooruit. Het is heel prettig dat dat goed geregeld is, dat geeft rust.”
“In 175 jaar ben ik de eerste niet-Van Oirschot die de zaak voortzet. Dat gaf een bepaalde druk”Erik van Ginhoven
Erik heeft een trouwe club medewerkers, van wie er ook al een paar in Franks ‘tijd’ waren. “Ik heb meerdere mensen van zestigplus en dat bevalt heel goed. Ik heb zelfs laatst nog een monteur van 61 aangenomen en daar ben ik heel tevreden over. Maar ik weet óók dat hij over zes jaar weg is. Er is helaas weinig jonge aanwas van technici, hoe graag ik ze ook zou willen. Voor hen lijkt de autobranche aanlokkelijker.”
Eigen keuzes maken
Wat is hij anders gaan doen dan zijn voorganger? “Ik heb andere keuzes gemaakt wat betreft aanbod. Voorheen verkochten we van alles, maar stond je vaak ook weer uit te verkopen aan het einde van het seizoen. We zijn bijvoorbeeld gestopt met racefietsen en ons meer gaan richten op de e-bike. Iets anders zijn de openingstijden: voorheen was dit van 9.00 tot 18.00 uur, maar ik heb hier 8.30 tot 17.30 uur van gemaakt. Dat was eerst ondenkbaar, maar het is een heel bewuste keuze voor mezelf en mijn gezin. Ook medewerkers - met en zonder kinderen - zijn er blij mee. Klanten zijn begripvol. Ik zie meer ondernemers het doen en ik denk dat het niet verkeerd is om een wat betere werk-privébalans te hebben.”
Erik is trots dat hij van die 175 jaar al 25 jaar onderdeel van het bedrijf is. Tegelijkertijd voelde hij wel een bepaalde druk toen hij de volledige verantwoordelijkheid kreeg. “Ik ben de eerste niet-Van Oirschot die de zaak voortzet. Maar de reacties van klanten zijn positief en laatst kreeg ik een mooi compliment van een collega-ondernemer van de plaatselijke ondernemersvereniging. Hij zei: ‘Het toegankelijke, familiaire karakter van het bedrijf is behouden gebleven. Dat heb je knap gedaan’.”
'Afstand nemen was best ingewikkeld'
Een bedrijf met zo’n lange historie draag je niet zomaar even over; daar gaan jaren van voorbereiding aan vooraf. Hoe kijkt Frank van Oirschot zelf terug op de overname? En hoe ziet zijn dagelijkse leven er nu uit?
Frank stopte toen hij 59 jaar was, maar de voorbereiding op het overdragen begon al vele jaren eerder. “Dat was zo rond mijn 47e of 48e. Ik had zelf geen opvolging, en een compagnon erbij die het uiteindelijk overneemt, moet wel de tijd krijgen om er financieel in te groeien. In de fietsbranche gaat het namelijk om behoorlijke grote voorraden. In Erik zag ik een geschikte kandidaat. Hij was inmiddels vijf jaar voor zichzelf bezig en had dus ervaring als ondernemer opgedaan. Hij zag het ook zitten en toen hebben we een vennootschap opgericht.”
“Geef vertrouwen aan de nieuwe generatie om hun eigen fouten te mogen maken”Frank van Oirschot
Frank en Erik werken heel wat jaren samen. Naarmate het moment van overdracht dichterbij komt, probeert Frank afstand te nemen. “Dat vond ik best ingewikkeld. Ik kon niet zo goed delegeren en wilde graag de controle houden. Daarin had ik Erik wat meer ruimte mogen geven. Ik maakte me zorgen: zou het allemaal wel goedkomen? Toen ik afbouwde met werkdagen, begon ik met de zaterdag. Ik dacht eerst: het kan toch niet dat ik er op zaterdag niet ben? Maar het kan wél. Nu we een aantal jaar verder zijn, kan ik zeggen dat het inderdaad goed is gekomen.”
Sindsdien is het leven nog steeds gevuld met fietsplezier, en stilzitten is niet aan Frank besteed. “Ik maak graag fietsreizen en het bloed kruipt waar het niet gaan kan, want ik werk nog parttime aan mijn nieuwe, kleinschalige bedrijf Frank’s Bike Stories, gespecialiseerd in trekking- en toerfietsen. Om het persoonlijk te houden, werk ik alleen op afspraak.”
Heeft hij nog advies voor andere ondernemers die voor dezelfde uitdaging staan? “Begin op tijd en maak een duidelijke taakverdeling. Geef ook het vertrouwen aan de nieuwe generatie om hun eigen fouten te mogen maken.”
Dit artikel is in BOVAGkrant 7-2025 verschenen.