Eerste Kerstdag is de enige dag in het jaar dat Autoverhuur Köhler niet open is. Dat kenmerkt de filosofie van het familiebedrijf. Jan Köhler senior en junior runnen samen twee vestigingen waar 250 auto’s te huur zijn. De 69-jarige Jan senior is nog steeds enthousiast.
Terug

Köhler Autoverhuur draait elke dag, altijd

Ondernemerschap ondernemen verhuur
Leestijd: 1 min

“Scherp zijn, gas geven én actie, daar houdt de 69-jarige Jan Köhler van Köhler Autoverhuur in Den Haag van. Samen met zijn 41-jarige zoon en mede-eigenaar Jan Köhler junior leidt hij het in 1930 opgerichte familiebedrijf aan de Binckhorstlaan. “Kwaliteit leveren en zichtbaar zijn, daar gaat het in deze branche om.”

Köhler Autoverhuur is op 1 april 2018 verhuisd naar een gloednieuw (hoek)pand aan de Binckhorstlaan. Het bedrijf moest verhuizen vanwege de aanleg van een nieuwe verbindingsweg. “Als autoverhuurbedrijf is het belangrijk dat je gezien wordt, daarom ben ik zo blij met deze nieuwe plek op de Binckhorst. We zaten iets verderop, maar moesten eerder dit jaar verkassen vanwege de aanleg van de Rotterdamsebaan, een nieuwe verbindingsweg. Als die weg klaar is, rijden hier dagelijks 20.000 auto’s voorbij. Onze vloot bestaat uit 250 auto’s. We hebben van alles in huis: van een Fiat 500 tot een luxe BMW. Naast personenauto’s verhuren we personenbusjes, bestelbusjes, verhuiswagens en aanhangwagens. We hebben dertig personenbusjes, die zijn van vrijdag tot en met zondag bijna altijd verhuurd. Ze worden onder meer gebruikt voor vrijgezellenfeestjes, wintersport of familie-uitjes.” 

250auto's
30personenbusjes
2filialen, Den Haag en Delft
“De auto blijft bestaan, auto-verhuurbedrijven dus ook”
Jan Köhler senior | Eigenaar Köhler Autoverhuur

Overal bovenop zitten

“Köhler Autoverhuur is een echt familiebedrijf. Familiebedrijven zijn wat mij betreft de kurken waar de economie op drijft. Niet lullen, maar poetsen. Actie, daar houd ik van. Achter een bureau zitten vind ik het minst leuk, maar soms moet het. De zaak moet draaien, altijd. Behalve op Eerste Kerstdag, dan zijn we dicht. Ik ben hier elke dag. Ja, ook in de weekenden kom ik even langs, om te kijken hoe het gaat, of om een doos gebakjes te brengen. Als het nodig is, spring ik bij. Mijn werk is nooit saai, echt nooit. Achter de balie sta ik niet meer, dat heb ik genoeg gedaan. Maar verder doe ik alles. Ik ben een ras-ondernemer. Daar kun je niet voor leren, zoiets zit in je. Scherp zijn, gas geven en overal bovenop zitten. Klanten werven, zorgen dat de auto’s schoon zijn, de boekhouding, ik draai mijn hand nergens voor om. We willen er met z’n allen iets leuks van maken, toch? Het moet natuurlijk geen strafkamp zijn.” 

“Familiebedrijven zijn wat mij betreft de kurken waar de economie op drijft.”
Jan Köler senior | Eigenaar Köhler Autoverhuur

Misschien wel een mini-helikoptertje

“Dit bedrijf is in 1930 opgericht door mijn vader, Jan Köhler. We heten allemaal Jan. Als kind hielp ik al mee met auto’s wassen, in 1978 heb ik de boel overgenomen. Omdat we in de binnenstad uit ons jasje groeiden, zijn we in 2002 naar de Binckorstlaan verhuisd. Ach, het heeft weinig zin om lang stil te staan bij de geschiedenis van dit bedrijf. We moeten vooruitkijken, toch? Laten we er niet omheen draaien, met het huidige ontmoedigingsbeleid wordt de auto steeds meer in het verdomhoekje gedrukt. Maar ja, als er drie blaadjes op het spoor liggen, rijden de treinen weer niet. De auto blijft bestaan, autoverhuurbedrijven dus ook. We hebben vier elektrische auto’s, dat zullen er meer worden. Ik geloof echter meer in waterstofauto’s, die hebben een actieradius van 500 kilometer. Trouwens, misschien verplaatst iedereen zich over twintig jaar wel in een mini­helikoptertje. Ik volg de ontwikkelingen op de voet.” 

“Ik zeg altijd: ik ben niet zielig, ik ben niet arm. Volgend jaar ben ik zeventig, misschien dat ik een stapje terug doe. Hobby’s genoeg. Ik vind het heerlijk om te fietsen in het Groene Hart. Op een e­bike? Ben je gek, ik fiets niet met een batterij, ik ben hartstikke fit. Verder houd ik van circus. Ik zal me nooit vervelen, maar helemaal stoppen met werken doe ik nooit. Pensioen is de poort naar de hemel, zeggen ze wel eens. Ik wil echt nog niet naar de hemel toe.”

Wij maken op deze website gebruik van cookies. Meer informatie is beschikbaar in onze Privacy- en cookieverklaring